เมดูซ่า

ในตำนานของภาษากรีก เมดูซ่านั้นเป็นลูกของฟอซีสและก็ซีโต เป็นน้องคนสุดท้องของ สเธโน่ ยูริอารี พวกนางเป็นเทวดาสตรีที่ครอบครองพรหมจรรย์รวมทั้งบูชาเทวดาอาเธน่า

สาวงามที่๓ไม่สติปัญญารวมทั้งกลอุบายสำหรับในการรบ ซึ่งอเธน่าได้อิจฉาริษยาเมดูซ่าเรื่องความสวยสดงดงามความงดงามโดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นผมของเมดูซ่า ความงดงามของเมดูซ่าได้ต้องตาต้องใจเทวดาโพไซดอน เทวดาที่ทะเล ในวันหนึ่ง เทวดาไซดอนได้ลักลอบเข้าไปในวิหารเพื่อจะกระทำกระทำชำเราเมดูซ่า เมื่อเรื่องไปถึงหูของอาเธน่า เนื่องแต่อาเธน่าแรกเริ่มเกลียดชังรวมทั้งริษยาเมดูซ่าอยู่แล้ว อาเธน่าก็เลยไม่ชอบใจ ยิ่งเป็นในวิหารซึ่งเป็นสถามที่ต้องห้ามสำหรับเหล่าผู้ชาย แม้กระนั้นเนื่องแต่โพไซดอนเป็นเทวดาผู้อาจจะความอมตะ เขาก็เลยรอดตัว แม้กระนั้นบาปนั้นตกมาอยู่ที่เมดูซ่า อเธน่าได้สาปให้เมดูซ่านั้น แปลงเป็นครึ่งคนครึ่งงู รวมทั้งผมของนางที่สวยสดงดงามราวกับเส้นไหมแปลงเป็นงูนับไม่ถ้วนแล้วก็หากว่าคนไหนจ้องมองในหน้ารวมทั้งดวงตาของนางนั้นจะแปลงเป็นหิน เมดูซ่าอีกทั้งรังเกียจ ทั้งยังรู้สึกอกน้อยใจ ทั้งยังเศร้าใจ รวมทั้งน้อยอกน้อยใจในความไม่ชอบธรรมถึงแม้ว่าคุณก็มิได้ทำผิดอะไร แล้วก็ได้สร้างวิหารให้เมดูซ่าในทะเลทรายเพื่อนางอยู่ตามลำพังคนเดียวรวมทั้งอยู่กับความลำบวกยากเย็นแสนเข็ญ รวมทั้งห้ามสตรีคนใดกันแน่เข้าไปในวิหารของนางเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เมดูซ่ารังควานตรีร่วมกันเอง โดยที่ สเธโน่รวมทั้งยูริอารี ญาติของเมดูซ่า ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างนางด้วยนั้น โดนคำสาปแช่งเข้าไปด้วย โดยพวกนางจะมีความรู้และความเข้าใจที่ไม่เหมือนกัน สเธโน่จะมีความเป็นอมตะทรงประสิทธิภาพ และก็ยูริอารีจะมีความรู้และมีความเข้าใจเดียวกันกับสเธโน่แต่ว่าไม่มีความสามารถทำให้คนเปลี่ยนเป็นหินได้ดุจเมดูซ่า แม้กระนั้นเพิ่มความแคล่วคล่องว่องไวรวดเร็วมา วีรบุรุษเพอร์สิอุสได้เป็นผู้ฆ่าเมดูซ่า โดยใช้กระบี่ที่อาเธน่าประทานให้ ตัดศรีษะของเมดูซ่า แล้วเมดูซ่าก็ตายลง ถือว่าเป็นอสูรกายที่มีความน่าเห็นใจแล้วก็น่าสงสารที่สุด ชาวภาษากรีกเช้าใจกันว่าเส้นผมของเมดูซ่า สามารถคุ้มครองปกป้องการทำร้ายของภูติผีได้อย่างดีเยี่ยม คราวหลังนั้น เพอร์สิอุสได้นำหัวของเมดูซ่ามามอบแก่นางงามอาเธน่า อาเธน่าได้นำพาเพกาซัสไปยังยอดดอยโอลิมปัสซึ่งเป็นสถามบ้านพักของเหล่าเทพโอลิมเปียรวมทั้งมอบให้อยู่สำหรับการดูแลของนางฟ้าไม่วส์อีกทั้งเก้าองค์ซึ่งเป็นเหล่าเทพลูกสาวผู้ดลบันดาลให้ความริเริ่มคิดสร้างสรรค์แก่ศิลป์ทั้งผองทั้งหลายทั้งมวล เพกาซัสเป็นม้าที่องอาจกระชุ่มกระชวย ไม่ยินยอมให้คนใดกันแน่ขี่หรือสัมผัส มีแต่ว่านางฟ้าไม่วส์แค่นั้นที่ใกล้ได้

Author: Annette Graves